การให้ความชุ่มชื้น

เช่นวาสลีนน้ำมันมะกอกน้ำมันอัลมอนด์ ฯลฯ หลังการใช้งานวัตถุดิบเหล่านี้สามารถก่อตัวเป็นฟิล์มจาระบีบนผิวซึ่งเทียบเท่ากับการคลุมผิวด้วยชั้นของแผ่นพลาสติกซึ่งทำให้การสูญเสียน้ำในชั้น corneum ของชั้น

ส่วนผสมที่ให้ความชุ่มชื้นส่วนใหญ่เป็นโมเลกุลขนาดเล็กโพลีออลกรดและเกลือ ฯลฯ พวกเขาเป็นพลังงานความร้อนและสามารถดูดซับน้ำจากสภาพแวดล้อมโดยรอบซึ่งจะเป็นการเพิ่มปริมาณน้ำของชั้น corneum ชั้นของผิวหนัง คนทั่วไป ได้แก่ กลีเซอรีนและบิวทิลีนไกลคอล อย่างไรก็ตามเนื่องจากการดูดความชื้นที่แข็งแกร่งของพวกเขาส่วนผสมที่ให้ความชุ่มชื้นดังกล่าวไม่เหมาะสำหรับฤดูร้อนที่ชื้นมากเกินไปและฤดูหนาวและฤดูหนาวที่แห้งเมื่อใช้เพียงอย่างเดียวหรือเจือจาง พวกเขาสามารถปรับปรุงได้โดยการรวมเข้ากับส่วนผสมของน้ำมัน

โดยทั่วไปมันเป็นสารประกอบ polysaccharide และโพลีเมอร์บางชนิด หลังจากบวมด้วยน้ำมันสามารถสร้างโครงสร้างเครือข่ายเชิงพื้นที่ซึ่งผูกน้ำฟรีไว้ในนั้นและทำให้น้ำเป็นเรื่องยากที่จะกระจายไปตามบทบาทที่ให้ความชุ่มชื้น โดยทั่วไปวัตถุดิบประเภทนี้มีเอฟเฟกต์การขึ้นรูปฟิล์มและให้ความรู้สึกเรียบบนผิว วัตถุดิบตัวแทนเป็นกรดไฮยาลูโรนิกที่รู้จักกันดี มีการใช้งานที่หลากหลายมีความปลอดภัยและไม่รุนแรงมีผลต่อความชุ่มชื้นที่ชัดเจนและเหมาะสำหรับทุกประเภทของผิวและสภาพภูมิอากาศ

Ceramide, phospholipids และส่วนประกอบไขมันอื่น ๆ วิตามิน ฯลฯ stratum corneum เป็นอุปสรรคตามธรรมชาติของร่างกายมนุษย์ หากฟังก์ชั่นสิ่งกีดขวางลดลงผิวจะสูญเสียความชุ่มชื้นได้ง่าย การเพิ่มวัตถุดิบที่ช่วยเพิ่มฟังก์ชั่นอุปสรรคของ stratum corneum เพื่อให้ความชุ่มชื้นผลิตภัณฑ์สามารถลดอัตราการสูญเสียน้ำจากผิวหนังได้อย่างมีประสิทธิภาพและให้ความชุ่มชื้น พวกเขาเป็นเหมือนช่างซ่อมสำหรับ Stratum Corneum